Bitcoin-mining krijgt een nieuw verhaal nadat Nvidia CEO energiegebruik herformuleert

Belangrijkste inzichten:

• Bitcoin-mining zet overtollige energie om in een draagbare vorm van waarde.
• Energieverbruik doet er minder toe dan waar en hoe die energie wordt opgewekt.
• Naarmate het aanbod krimpt, wordt efficiënte mining belangrijker dan schaal.

Bitcoin-mining wordt meestal besproken als energieverbruik. Die insteek beëindigt vaak het duurzaamheidsgesprek voordat het begint. Deze week beschreef Nvidia CEO Jensen Huang BTC-mining op een heel andere manier.

Hij zei dat mining overtollige energie omzet in een draagbare vorm van waarde. Simpel gezegd: energie wordt niet verspild. Het wordt opgeslagen als Bitcoin en kan overal naartoe worden verplaatst. Dat ene idee helpt verklaren waarom mining bestaat en waarom het blijft terugkomen, zelfs na jaren van kritiek.

Bitcoin-mining zet overtollige energie om in iets verplaatsbaars

Huang legde Bitcoin-mining uit in begrijpelijke taal. Energie wordt op één plek geproduceerd. Die energie wordt omgezet in Bitcoin. Bitcoin (BTC) kan vervolgens vrij over de hele wereld worden verplaatst.

Energie zelf kan dat niet. Elektriciteit moet worden gebruikt waar het wordt geproduceerd, anders gaat het verloren.

Dit is waar mining in past. Veel elektriciteitscentrales produceren meer elektriciteit dan gebruikers in de buurt nodig hebben. Wanneer dat gebeurt, wordt energie verspild of afgesloten. Bitcoin-mining geeft die extra energie aan een koper.

In plaats van centrales af te schakelen, zetten miners ongebruikte elektriciteit om in Bitcoin, die later kan worden opgeslagen, verkocht of verplaatst.

Dus de energie wordt niet vernietigd. Het wordt veranderd in iets bruikbaars. Simpeler gezegd: resterende energie kan reizen, allemaal dankzij Bitcoin.

Bitcoin-mining: energieverbruikscijfers missen het grotere plaatje

Critici zeggen vaak dat Bitcoin-mining evenveel energie verbruikt als vele grote energiecentrales samen. Sommige schattingen vergelijken het netwerk met ongeveer 20 grote energiecentrales die voortdurend draaien.

Dat klinkt alarmerend, maar laat een belangrijk detail weg. De echte vraag is niet hoeveel energie wordt gebruikt. Het is waar die energie vandaan komt.

Bitcoin-mining gaat meestal naar plaatsen met goedkope of ongebruikte energie. Dit omvat gestrande energie, overtollige netlevering en hernieuwbare energie die niet altijd elders naartoe kan worden gestuurd.

Dit is waarom miningfaciliteiten vaak dicht bij waterkrachtcentrales, windparken of energie-intensieve regio's staan. Een echt voorbeeld helpt hier.

Riot Platforms, een van de grootste publieke miners, rapporteerde het minen van 460 Bitcoin in december 2025. Het belangrijkste detail was niet alleen de output, maar de energiekosten.

Riot rapporteerde gemiddelde totale energiekosten van ongeveer 3,9 cent per kilowattuur. Zulke kosten bestaan alleen waar energie overvloedig en flexibel is.

Het laat zien dat miners niet met huishoudens concurreren om elektriciteit. Ze absorberen energie die anders ongebruikt zou blijven.

Waarom deze nieuwe theorie belangrijk is nu het Bitcoin-aanbod krimpt?

Een ander timingdetail is hier belangrijk. Ongeveer 95% van alle Bitcoin die ooit zal bestaan is al gemined.

Dit verandert hoe mining in de toekomst werkt. Wanneer de aanbodgroei vertraagt, wordt mining selectiever. Goedkope, overtollige energie doet er meer toe dan pure schaal.

Dit is ook waarom Huang Bitcoin-mining koppelde aan AI-datacenters. Beide systemen zoeken naar ongebruikte energie, plaatsen zware computing dichtbij en zetten die energie om in iets waardevols.

Zo bezien is Bitcoin-mining niet alleen consumptie. Het werkt als energieopslag die over grenzen kan bewegen. Dat beëindigt het energiedebat niet. Maar het verklaart waarom de hele BTC-miningsector talloze speculaties blijft overleven.