Beleidsmakers staan klaar om te handelen als energiegedreven inflatie zich verbreidt

De Europese Centrale Bank (ECB) in Frankfurt, Duitsland, is de reservebank voor de eurozone. De ECB stelt rentetarieven vast en beheert het monetaire beleid voor de regio.
Het primaire mandaat van de ECB is het handhaven van prijsstabiliteit, wat betekent dat de inflatie rond de 2% wordt gehouden. Het primaire instrument om dit te bereiken is het verhogen of verlagen van de rentetarieven. Relatief hoge rentetarieven zullen gewoonlijk resulteren in een sterkere euro en omgekeerd.
De Raad van Bestuur van de ECB neemt beslissingen over het monetaire beleid tijdens vergaderingen die acht keer per jaar worden gehouden. Beslissingen worden genomen door hoofden van nationale banken van de eurozone en zes permanente leden, waaronder de president van de ECB, Christine Lagarde.

In extreme situaties kan de Europese Centrale Bank een beleidsinstrument toepassen dat kwantitatieve verruiming wordt genoemd. QE is het proces waarbij de ECB euro's drukt en deze gebruikt om activa te kopen - gewoonlijk staats- of bedrijfsobligaties - van banken en andere financiële instellingen. QE resulteert gewoonlijk in een zwakkere euro.
QE is een laatste redmiddel wanneer het simpelweg verlagen van de rentetarieven waarschijnlijk niet het doel van prijsstabiliteit zal bereiken. De ECB gebruikte het tijdens de Grote Financiële Crisis in 2009-11, in 2015 toen de inflatie hardnekkig laag bleef, evenals tijdens de covid-pandemie.

Kwantitatieve verkrapping (QT) is het tegenovergestelde van QE. Het wordt ondernomen na QE wanneer een economisch herstel gaande is en de inflatie begint te stijgen. Terwijl de Europese Centrale Bank (ECB) bij QE staats- en bedrijfsobligaties koopt van financiële instellingen om hen van liquiditeit te voorzien, stopt de ECB bij QT met het kopen van meer obligaties en stopt het herinvesteren van de hoofdsom die vervalt op de obligaties die zij al bezit. Het is gewoonlijk positief (of bullish) voor de euro.