Schrijfster Andrea Panaligan over 'Regla Dust' en het centraal stellen van feminisme

Het was via Rookie, het Amerikaanse onlinemagazine voor tieners dat nog steeds online is maar geen nieuwe content meer publiceert, dat Andrea Panaligan op jonge leeftijd de feministische blik ontdekte. Het was een ruimte waar het werk van jonge kunstenaars en schrijvers "serieus werd genomen," zei ze.

"Het is nogal triest dat ik voor dat soort dingen mijn toevlucht moest nemen tot een Amerikaans magazine," vervolgde Panaligan. "Maar ik werd er echt door aangetrokken, dat ik geen volwassene hoefde te worden voordat mijn schrijven serieus werd genomen." 

Hoewel feministische politiek haar al vroeg, zonder dat ze het wist, was voorgesteld — op de basisschool was ze een campusjournalist die schreef over reproductieve gezondheid en vergelijkbare sociale kwesties — was het Rookie die dergelijke politiek die ze tot op de dag van vandaag belichaamt, ronduit verwoordde. Je zou kunnen zeggen dat Tavi Gevinson, de oprichtend redacteur van het magazine, een politiek scherpzinnigere generatie meisjes heeft grootgebracht. 

"Het heeft mijn ervaring echt gekleurd, niet alleen als jongere maar als jonge vrouw," zei Panaligan.

Deze maand debuteerde Panaligan met haar chapbook Regla Dust, een titel onder indie uitgeverij Everything's Fine, op het Philippine Book Festival. 

Voor het eerst uitgebracht als een verkorte zine op de Better Living Through Xeroxography (BLTX) indie pers beurs in 2024, is het tweeledige werk een scherpe overdenking over de vijf fasen van een zwangerschapsschrik, geïnspireerd door het Kübler-Ross rouwmodel, en over de precaire staat van reproductieve gezondheid en seksuele voorlichting in de Filippijnen.

Hoe kort het ook is, Regla Dust is vaak scherp te echt, een geschrift dat duidelijk is gesmeed door pijnlijke geleefde waarheid. Het is per ongeluk grappig, misschien omdat er maar zoveel manieren zijn om je vrouwzijn te begrijpen in een land dat ogenschijnlijk meer achteruit dan vooruit gaat in zijn materiële behandeling van vrouwen.

"Heeft God ook een les geleerd aan de jongen wiens condoom afgleed? Stuurde hij hem ook golven van schuldgevoel toen ik dagenlang de bijwerkingen van Plan B droeg terwijl hij gewoon doorging met werken, of moet ik dat ook nog dragen?" schreef Panaligan, die hoopt het materiaal om te zetten in een volwaardige essaybundel.

Ondanks haar campusjournalistiek opleiding, volgde Panaligan een graad in Gedragswetenschappen aan de University of the Philippines Manila. Maar cultuurbeschouwing, vooral voor Young STAR waar ze als hoofdredacteur werkt, is waar haar hart altijd is geweest.

"Ik realiseerde me dat schrijven voor mij persoonlijk zo instrumenteel is, ongeacht of het mijn dagelijkse werk wordt of niet... dat als [ik geen schrijver ben, ik] niet zou weten hoe te leven," zei ze. 

"Wat ik ook doe, ik kom altijd terug bij het schrijven." 

Rond die tijd was Panaligan al goed bezig met het maken van digitale content gericht op feministische literatuur, wat begon in 2021 nadat ze een vraatzuchtige lezer werd op het hoogtepunt van de pandemie, en als reactie op de groeiende vraag naar meer diverse literatuur online.

Als "girlbossinred" op TikTok, bespreekt en beveelt ze boeken aan die onze steeds afnemende aandachtsspanne waard zijn en biedt ze korte, goed onderbouwde visies op onze online gewoonten — van onze parasociale relaties met kunstmatige intelligentie tot anik-anik cultuur — en zwellende symptomen van structureel geweld tegen vrouwen.

In eerste instantie gingen de video's die ze op het platform deelde zonder voice-over of het onthullen van haar identiteit op het scherm, totdat het tijd was om dat te doen. 

"Ik had niemand om over boeken te praten omdat veel van mijn vrienden destijds niet zoveel lazen als ik, dus stortte ik gewoon mijn gedachten in die video's," herinnerde Panaligan zich.

Het duurde niet lang voordat ze een echt publiek opbouwde, waardoor haar uitgebreide persoonlijke bibliotheek digitaal publiek werd. 

"Ik beschouw het niet als een plicht," verduidelijkte ze, "maar ik merkte dat er echte nieuwsgierigheid en bereidheid van hun kant is om boeken van vrouwen te lezen."

Enkele van haar favoriete boekaanbevelingen aller tijden zijn Tony Tulathimutte's Rejection, Lola Olufem's Feminism, Interrupted: Disrupting Power, Tracy Clark-Flory's Want Me: A Sex Writer's Journey into the Heart of Desire (een specifieke inspiratie voor Regla Dust), John Bengan's Armor, en Everything's Fine medeoprichter Katrina Stuart Santiago's Of Love and Other Lemons. 

Panaligan zei dat een TikTok contentmaker zijn totaal iets anders is dan een schrijver zijn "vanwege de manier waarop ze daar consumeren wat je zegt." 

"Je moet veel afleidingen afweren, en je moet duidelijk genoeg zijn zodat ze kunnen opnemen wat je ze vertelt, zelfs als ze maar met een half oor luisteren." 

Maar de schrijver-redacteur benadrukte dat haar standpunten iets waardevols moeten vertegenwoordigen, zij het zonder het laatste woord over iets te zijn. 

"Ik maak er een punt van dat ik bijdraag aan het gesprek, in plaats van simpelweg te herhalen wat anderen al hebben gezegd," zei ze. "Ik zeg niet dat mijn video's het beste zijn wat er is, maar ik wil extra nadenken over wat ik zeg en wat ik onderzoek. Het is een zeer doelbewust proces."

Natuurlijk zijn Panaligan's video's niet veilig voor tegendraadse types of, soms, rechtse trollen die vissen naar betrokkenheid. Bijvoorbeeld, een verhit bericht over de problematische opvattingen van Charlie Kirk, na zijn overlijden vorig jaar, zorgde ervoor dat loyale volgers van een populair rage-bait account haar content overspoelden met een lading non sequiturs en ad hominems, inclusief opmerkingen over haar gewicht en uiterlijk.

"Het is waar dat onenigheid cruciaal is voor vooruitgang, maar online 'debatten' zijn niet zozeer een discours als wel een ritueel van massale vernedering," schreef ze in een Substack essay als reactie op de kwestie.

Maar in de loop van de tijd heeft Panaligan de betrouwbare kunst van compartimentalisering geleerd, zoals veel vrouwen hebben gedaan in een land waar misogynie op elke hoek aanwezig is. 

"Het is uitputtend, natuurlijk, maar het wordt overschaduwd door mensen die daadwerkelijk nieuwsgierig en oprecht geïnteresseerd zijn," zei ze.

"Hoe meer ik mijn leven leef, hoe minder overtuigd ik ben van mijn eigen vermogen om het te overleven," schreef ze in een hartverscheurende wending in Regla Dust. "Ik zou zo graag willen dat ik het leven van anderen kan bespieden en simpelweg kan kopiëren hoe zij leven. Ik ben in geen enkele positie om iemands moeder te zijn."

Op de lange termijn is Panaligan hoopvol dat steun voor vrouwen zich zal weerspiegelen door structurele veranderingen, zoals het aannemen van de scheidingswet en de wet ter preventie van tienerzwangerschappen, wat vervolgens kan leiden tot een oprechte culturele verschuiving.

"Ik denk niet echt dat ik het leven van [jongeren] verander, maar gewoon dat ze schrijven zien als iets dat ze in hun leven kunnen doen dat hen misschien kan helpen zoals het mij helpt," zei ze. – Rappler.com

Opmerking: Sommige citaten in het Filipijns zijn voor de beknoptheid vertaald naar het Engels.