Soms moet je 'escaleren om te de-escaleren'

In de wereld van financieel jargon verwijzen de twee veelgebruikte termen "risk-on" en "risk-off" naar het risiconiveau dat beleggers bereid zijn te accepteren tijdens de genoemde periode. In een "risk-on" markt zijn beleggers optimistisch over de toekomst en meer bereid om risicovolle activa te kopen. In een "risk-off" markt beginnen beleggers 'op safe te spelen' omdat ze zich zorgen maken over de toekomst, en kopen daarom minder risicovolle activa die zekerder een rendement opleveren, ook al is dat relatief bescheiden.

Typisch zullen tijdens "risk-on" periodes aandelenmarkten stijgen, de meeste grondstoffen – behalve goud – zullen ook in waarde stijgen, omdat ze profiteren van een positieve groeivooruitzicht. De valuta's van landen die grote grondstoffenexporteurs zijn, worden sterker vanwege toegenomen vraag, en cryptovaluta's stijgen. In een "risk-off" markt stijgen obligaties – vooral grote staatsobligaties – goud schittert, en veilige-havenvaluta's zoals de Japanse Yen, Zwitserse Frank en Amerikaanse Dollar profiteren allemaal.

De Australische Dollar (AUD), de Canadese Dollar (CAD), de Nieuw-Zeelandse Dollar (NZD) en kleinere FX zoals de Roebel (RUB) en de Zuid-Afrikaanse Rand (ZAR), hebben allemaal de neiging om te stijgen in markten die "risk-on" zijn. Dit komt doordat de economieën van deze valuta's sterk afhankelijk zijn van grondstoffenexport voor groei, en grondstoffen hebben de neiging om in prijs te stijgen tijdens risk-on periodes. Dit komt doordat beleggers grotere vraag naar grondstoffen in de toekomst voorzien als gevolg van verhoogde economische activiteit.

De belangrijkste valuta's die de neiging hebben om te stijgen tijdens periodes van "risk-off" zijn de Amerikaanse Dollar (USD), de Japanse Yen (JPY) en de Zwitserse Frank (CHF). De Amerikaanse Dollar, omdat het 's werelds reservevaluta is, en omdat beleggers in tijden van crisis Amerikaanse staatsschuld kopen, die als veilig wordt beschouwd omdat de grootste economie ter wereld waarschijnlijk niet in gebreke zal blijven. De Yen, door toegenomen vraag naar Japanse staatsobligaties, omdat een groot deel in handen is van binnenlandse beleggers die ze waarschijnlijk niet zullen dumpen – zelfs niet in een crisis. De Zwitserse Frank, omdat strikte Zwitserse bankwetten beleggers verbeterde kapitaalbescherming bieden.