Razende haast om voormalige Trump-functionaris in diskrediet te brengen is 'verontrustend herkenbaar'

De race om vuil te gooien naar de beschuldigingen van voormalig directeur van het National Counterterrorism Center Joe Kent over de oorlog met Iran heeft een "verontrustend vertrouwd" gevoel, aldus een voormalige topfunctionaris van het Department of Homeland Security.

Kent doorprikte de publieke redenen van president Donald Trump voor de oorlog met Iran bij zijn aftreden. In Kent's ontslagbrief stond dat Iran "geen onmiddellijke dreiging vormde", waardoor Trump een leugenaar werd met zijn verklaringen dat de VS handelde in zelfverdediging.

"Een president moet aantonen dat het gevaar reëel en dringend was en geen tijd liet voor beraad," zei een iPaper-analyse van Miles Taylor, een voormalig stafchef bij het Amerikaanse Department of Homeland Security. "Daarom bracht Trump, uren nadat het (Iraanse) offensief begon, snel een verklaring uit waarin hij zei dat zijn doel was "het elimineren van onmiddellijke dreigingen van het Iraanse regime."

Trump probeerde voorspelbaar Kent's tegenstrijdige verklaringen te bagatelliseren en zei dat hij hem "zwak op veiligheid" vond.

Maar zoals Taylor schrijft: "je ontmantelt een bom niet door hem te beledigen."

Op een gegeven moment zullen onderzoekers, aanklagers en congrescommissies de beschuldigingen van Kent onderzoeken. Ze zullen reden hebben om de vraag te stellen die uiteindelijk Richard Nixon ten val bracht in het Watergate-tijdperk: "Wat wist de president en wanneer wist hij het?"

De vraag zou voor het eerst kunnen worden gesteld tijdens de congrescommissie die vragen stelt aan de Amerikaanse directeur van de National Intelligence, Tulsi Gabbard. Zij zal onder ede moeten verklaren of er inderdaad een onmiddellijke dreiging was.

Taylor stelde andere vragen die op een gegeven moment zullen opduiken: "Wat wist de president over Iraanse intenties en capaciteiten voor de eerste aanval? Wat vertelde zijn inlichtingengemeenschap hem over de tijdlijn van een eventuele dreiging? Negeerde of overschreed hij beoordelingen die in tegenspraak waren met een beslissing die hij al had genomen? Misleidde hij het Congres bewust?"

Ondertussen zal Kent niet stilletjes verdwijnen. Hij zal het podcastcircuit aangaan, waardoor zijn beschuldigingen in het nieuws blijven.

Taylor anticipeert op de reactie van het Witte Huis. "Ik weet iets over hoe deze president omgaat met ongemakkelijke waarheden. Ik diende in de eerste Trump-regering als zijn stafchef bij het Department of Homeland Security, en ik nam ontslag uit protest vanwege wat ik zag. In zaken van leven en dood kwam ik een president tegen wiens besluitvorming over nationale veiligheid ad hoc, impulsief en vaak roekeloos onverschillig was voor feiten die zijn voorkeursactie compliceerden."

Trump "woog geen opties af," voegt Taylor toe. "Hij nam beslissingen en eiste achteraf rechtvaardigingen, ook wanneer het beleid voorspelbaar onwettig was."

Die formule en de aanvallen op Kent zien er "verontrustend vertrouwd" uit, schrijft Taylor. Hij voorspelt dat anderen zich zullen aansluiten bij "wat begint te lijken op een brekende dam."

"Medewerkers van de president zullen Kent blijven aanvallen en de schade beperken," schrijft Miller. "In werkelijkheid zijn ze doodsbang voor wat er daarna komt. In de eerste termijn, toen mensen zoals ik uit protest begonnen te ontslaan, was het geen aberratie. Het werd een golf. En die golf veegde Trump uit het Witte Huis."

• george conway
• noam chomsky
• burgeroorlog
• Kayleigh mcenany
• Melania trump
• drudge report
• paul krugman
• Lindsey graham
• Lincoln project
• al franken bill maher
• People of praise
• Ivanka trump
• eric trump