Een nieuw rapport van CSIS, een toonaangevende Amerikaanse denktank, onthult vier waarheden over Chinese technologie en één misvatting…

Auteur: Top Innovation Block Research Institute

Begin maart 2026 publiceerde Scott Kennedy, senior fellow bij het Center for Strategic and International Studies (CSIS), een omvangrijk rapport van 147 pagina's getiteld "The Power of Innovation: The Strategic Value of China's High-Tech Drive".

Scott Kennedy, wiens officiële Chinese naam Gan Side is, is een gerenommeerd Amerikaans politicoloog en een toonaangevende expert op het gebied van China. Het Center for Strategic and International Studies (CSIS), waar hij werkt, neemt een zeer belangrijke positie in: onder de honderden denktanks verspreid over Washington, D.C., wordt CSIS algemeen erkend als behorend tot de absolute top van de piramide, en geeft vaak "leiding aan de Amerikaanse regering over hoe te interveniëren in de wereld."

Scott Kennedy's stijl is pragmatisch en rationeel, en hij heeft een uitstekend begrip van hoe China functioneert. Denktankgeleerden zoals hij spelen vaak de rol van "officieuze diplomatieke gezanten" (track two diplomacy).

Het is vermeldenswaard dat Scott Kennedy in september 2022 (toen China's epidemiebestrijdingsmaatregelen nog streng waren) de eerste westerse denktankgeleerde werd die sinds de uitbraak van de epidemie persoonlijk het vasteland van China bezocht voor meerdere weken onderzoek ter plaatse en face-to-face uitwisselingen met Chinese politieke en zakelijke kringen, wat zijn netwerk van contacten en communicatie-invloed in zowel China als de Verenigde Staten aantoont.

Dit belangrijke rapport onderzoekt de volgende vragen:

Hoe vertaalt China's technologische innovatie zich precies naar geopolitieke macht? Waarom maken sommige sectoren razendsnel vooruitgang terwijl anderen worstelen? Nu de "ontkoppelingstheorie" steeds meer faalt, waar gaat de mondiale technologische concurrentie naartoe?

1. De onderliggende logica van de Grote Sprong Voorwaarts in wetenschap en technologie

In het afgelopen decennium heeft China's wetenschap- en technologiebeleid een paradigmaverschuiving ondergaan van "markt voor technologie" naar "introductie, vertering en absorptie", en nu naar "zelfstandige innovatie" en "veiligheid eerst". Met name sinds de Verenigde Staten in 2019 sancties via de Entity List tegen Huawei en andere bedrijven lanceerden, is de toename van externe druk een katalysator geworden voor China's technologische zelfstandigheid.

Kennedy nam een reeks gegevens op in zijn rapport:

In 2023 bereikte China's R&D-uitgaven, gemeten naar koopkrachtpariteit, $1 biljoen, wat neerkomt op de op één na grootste economie ter wereld die meer dan 2,6% van zijn bbp in deze geldverslindende machine gooit. In de jaren van de meest agressieve subsidies bedroegen verschillende industriële fondsen en beleidsmaatregelen gecombineerd meer dan $250 miljard per jaar—genoeg om het hele bedrijf General Electric te kopen en wisselgeld over te houden.

Dit "krachtige en efficiënte" nationale systeem heeft duidelijke resultaten opgeleverd:

Ten eerste is er de opkomst van innovatieclusters:

In de Global Innovation Index (GII) van 2025 zal China stijgen naar de 10e plaats, met 24 van 's werelds top 100 innovatieclusters (waarvan de Parelrivierdelta wereldwijd op de eerste plaats staat).

De patentcijfers zien er ook redelijk goed uit: 13,3 patenten per 10.000 mensen.

Maar als je een wandeling maakt door de kleine goederenmarkt van Yiwu, zul je ontdekken dat sommige "innovaties" niets meer zijn dan het veranderen van de kleur van een schroevendraaierhandgreep. Kennedy's team merkte dit ook duidelijk op en vermeldde subtiel in een voetnoot: "Er zijn aanzienlijke verschillen in patentkwaliteit."

Maar cijfers vertellen niet het hele verhaal.

Het scherpzinnige punt van westerse denktanks is echter dat ze niet volledig geïntimideerd werden door deze verbijsterende cijfers. Het rapport wijst erop dat aanzienlijke structurele zwakheden nog steeds bestaan in China's technologie-ecosysteem:

Bijvoorbeeld, de totale factorproductiviteit (TFP)—een metriek die de werkelijke bijdrage van technologische vooruitgang meet—is bijna gestagneerd in China. Met andere woorden, ondanks de investering van zoveel geld, is de output-efficiëntie niet dienovereenkomstig verbeterd, en leiden grootschalige subsidies vaak tot inefficiënte toewijzing van middelen en ernstige overcapaciteit.

Een dieper probleem ligt in de talentstructuurkloof. China heeft jaarlijks 4 miljoen STEM-afgestudeerden (een enorm technisch dividend), maar er zijn nog steeds hiaten in grensverleggende doorbraken en landelijk onderwijs/basistalentontwikkeling.

En dan is er nog dat eeuwenoude maar altijd aanwezige onderwerp: intellectueel eigendom.

China's innovatie-ecosysteem is te goed in "grootschalige verspreiding" en "technische iteratie"—geef me een sample, en ik kan het repliceren in een tiende van de tijd en een honderdste van de kosten, en het zelfs beter doen.

Maar wanneer je een volledig nieuw paradigma vanaf nul moet creëren, dat "extreem vrije ruimte voor trial and error" en "het wereldwijde top interdisciplinaire talentennetwerk" vereist, wordt de traagheid van het systeem een belemmering.

De situatie verbetert echter zeker.

2. De Vierkwadrantenregel

Het rapport bevatte een vierkwadrantendiagram.

Dit is wat wij denken dat het slimste deel van het rapport is.

Te veel mensen beschouwen Chinese technologie als een geheel—het zal ofwel in prominentie stijgen of instorten—maar dat is niet de realiteit.

Het rapport stelt een "industrie-differentiatiekader" voor dat het succes of falen van Chinese technologie verdeelt in vier kwadranten, afhankelijk van de "volledigheid van het binnenlandse ecosysteem" en de "koppeling met de wereldmarkt".

Kwadrant 1:

ontwrichtend succes

Disruptive Success

In 2024 investeerde BYD $21,9 miljard in R&D en had 110.000 ingenieurs in dienst, wat meer is dan het totale aantal ingenieurs in de hele auto-industrie van Detroit.

Maar geld en mensen zijn niet het hele verhaal. Wat bedrijven zoals BYD echt in staat stelt de wereldmarkt te domineren, is de "vleesmolen"-aard van de Chinese elektrische voertuigenmarkt.

Kennedy's team ontdekte tijdens hun onderzoek in Shenzhen dat een nieuw model gemiddeld slechts 18 maanden nodig heeft van concept tot massaproductie, terwijl in Duitsland dit cijfer 36 tot 48 maanden bedraagt. In 2024 waren er meer dan 100 elektrische voertuigmerken die in de Chinese markt concurreerden, met prijsoorlogen zo intens dat elk voertuig slechts een paar honderd yuan verdiende.

Het verhaal van CATL is vergelijkbaar.

Ze hebben 38% van het wereldwijde batterijmarktaandeel. De overheid heeft geen "quota" voor hen vastgesteld om dit te doen. In plaats daarvan, gedreven door de markt, bouwden ze hun fabrieken naast lithiummijnen en vestigden hun R&D-centra naast autofabrikanten, wat een bijna obsessieve verticale integratie vormde.

Wanneer je een batterij van grondstof tot eindproduct in 24 uur kunt omzetten, terwijl je concurrenten twee weken nodig hebben, verandert het spel.

"Degenen die overleefden zijn geëvolueerde soorten, geen ontworpen."

Kwadrant II

Aanpassingssucces

Conforming Success

Als elektrische voertuigen een "leapfrog-ontwikkeling" vertegenwoordigen, dan neemt biomedicine een volledig andere weg—

"Omarm globalisering diepgaand."

In 2023 was China goed voor 39% van de wereldwijde klinische proeven. Dit komt voornamelijk doordat China's ziekenhuissysteem binnen drie maanden een voldoende aantal patiënten kan werven, terwijl dit proces in de Verenigde Staten tot een jaar kan duren. In de farmaceutische industrie is tijd geld, en het bepaalt de lengte van de patentperiode.

Het verhaal van Hengrui Medicine is zeer representatief.

In plaats van te proberen een volledig nieuw antikankersmechanisme uit te vinden—dat zou een doorbraak in fundamenteel onderzoek vereisen—kozen ze ervoor om toptalent uit het buitenland binnen te halen, direct te benchmarken tegen FDA-normen, en zichzelf in te bedden in een wereldwijd innovatienetwerk.

In 2024 zag China de opkomst van ongeveer 1.250 nieuwe geneesmiddelen, waarvan de meeste geen "first-in-class" geneesmiddelen waren, maar eerder "me-too" of "me-better" geneesmiddelen. Dit is echter volledig commercieel levensvatbaar.

Kwadrant 3

Ontwrichtend falen/obstakel

Disruptive Failure

Dit is het meest hartverscheurende deel. Het National Integrated Circuit Industry Investment Fund investeerde honderden miljarden yuan, en SMIC en Yangtze Memory Technologies Co., Ltd. verwierven middelen waar ze nooit van hadden kunnen dromen.

Maar de realiteit in 2026 is:

Hoewel China een aanzienlijk aandeel van de productiecapaciteit in volwassen processen (legacy chips, d.w.z. 28 nanometer en hoger) heeft, leiden TSMC en Samsung nog steeds met een ruime voorsprong in geavanceerde processen onder 7 nanometer.

Momenteel kost elke EUV (Extreme Ultraviolet) lithografiemachine die 3nm-technologie kan bereiken ongeveer $200 miljoen.

Momenteel is alleen ASML erbij betrokken.

Het probleem is dat halfgeleiders geen industrie zijn die simpelweg kan worden opgelost door er geld tegenaan te gooien. Een EUV-lithografiemachine heeft 100.000 onderdelen, afkomstig van meer dan 5.000 leveranciers wereldwijd.

ASML was in staat deze machine te bouwen niet omdat de Nederlanders bijzonder slim waren, maar omdat ze Duitse optische technologie, Amerikaanse laserbronnen en speciale Japanse materialen integreerden.

Dit is een uiterst complex systeem dat een fijne arbeidsverdeling tussen honderden "verborgen kampioenen" wereldwijd vereist.

Kwadrant 4

Adaptief falen/inefficiëntie

Conforming Failure

De case in dit kwadrant is C919:

In een industrie die een halve eeuw gedomineerd wordt door het Boeing en Airbus-duopolie, kunnen goede vliegtuigen niet worden gebouwd met protectionisme en nationalisme alleen.

In 2024 leverde COMAC slechts 16 C919-vliegtuigen af.

Ter vergelijking: Boeing leverde in dezelfde periode 348 vliegtuigen af, terwijl Airbus er 735 leverde.

Bovendien kwamen bij die 16 C919's de motoren van General Electric (CFM International), het vluchtcontrolesysteem van Honeywell en de avionica van Rockwell Collins—de importafhankelijkheid voor kerncomponenten lag zelfs op 90%.

De bovenstaande afbeelding toont informatie over enkele componenten- en systeemtoeleveranciers voor de Boeing 787 Dreamliner. Bron: Boeing, Reuters (Grafiek niet op schaal getekend).

In werkelijkheid kunnen beleidssubsidies alleen maar dingen op gang brengen. Wat echt een concurrentievoordeel vormt, is ofwel de extreme technische efficiëntie verkregen door hevige concurrentie in de rode oceaan (zoals EV's) of een open houding die proactief verbinding maakt met 's werelds meest geavanceerde innovatienetwerken (zoals farmaceutica).

In isolatie werken is een groot taboe in technologische innovatie.

3. Innovatie is gelijk aan macht; technologisch potentieel wordt omgezet in geopolitieke hefboomwerking.

Technologie is nooit neutraal—dit klinkt als een open deur, maar Kennedy besteedde er volle 30 pagina's aan om het te beargumenteren.

Naar zijn mening ligt de diepgaande strategische waarde van China's hightech-gedreven ontwikkeling in het vermogen om de internationale machtsstructuur substantieel te hervormen. Deze overloop van macht weerspiegelt zich voornamelijk in twee kerndimensies:

De harde macht van militair-civiele integratie (MCF) en de zachte macht van internationale normen.

1. Militair-civiele integratie

Military-Civil Fusion

Tussen 2010 en 2024 investeerde China ongeveer US$105,8 miljard in het veld van militair-civiele integratie.

Waar ging dit geld naartoe?

iFlytek's spraakherkenningstechnologie wordt gebruikt voor militaire inlichtingenanalyse; het BeiDou Navigation Satellite System is getransformeerd van civiel gebruik naar de hoeksteen van precisiegeleiding; en DJI's drones—de kleine gadgets die op Amazon worden verkocht voor bruiloftsfotografie—zijn standaarduitrusting geworden voor verkenning en aanvallen op het moderne slagveld.

De bijdrage van commerciële technologie aan China's militaire kracht is reëel.

Deze feedback is echter "aanvullend" in plaats van "transformatief". Inherente vertrouwensbarrières binnen het systeem en de verdeling van belangen tussen afdelingen beperken de naadloze transformatie van ontwrichtende technologieën uit de civiele sector naar het militair-industriële complex.

Daarom heeft China een asymmetrisch tactisch voordeel verworven op gebieden zoals AI en drones, maar heeft het de militaire technologische hegemonie van de Verenigde Staten nog niet fundamenteel omvergeworpen.

Waarom?

Vanwege de vertrouwensbarrières binnen het systeem—ik zal daar niet in detail op ingaan.

2. Normstellende autoriteit

Standards Power

Zonder een sterke monopolie-invloed

"Derderangs bedrijven maken producten, eersterangs bedrijven stellen normen."

Deze uitspraak, die algemeen in Chinese zakelijke kringen circuleert, heeft een andere betekenis in de context van technologiediplomatie: wie de code en protocollen controleert, controleert de spelregels.

Tegen 2025 had China deelgenomen aan 780 ISO (International Organization for Standardization) technische commissies en leidde 19 werkgroepen in 3GPP (3GPP, de telecommunicatiestandaardenorganisatie). Huawei's IP-aandeel op het gebied van 5G bleef rond de 20%.

Tegelijkertijd kan China zijn enorme binnenlandse markt (85% binnenlandse standaardconversiesnelheid) gebruiken om internationale normen te ondersteunen (zoals de adoptie van HarmonyOS op 36 miljoen apparaten en de vooruitgang van NearLink-technologie).

Maar er moet een delicate balans worden gevonden:

Internationale standaardenorganisaties houden vast aan een "consensus-gedreven" benadering.

Wil je een norm doordrukken? Prima, maar je moet andere lidstaten overtuigen. Lessen uit het verleden zijn duidelijk—WAPI (China's draadloze LAN-standaard) en TD-SCDMA (3G-standaard) werden beide duur maar uiteindelijk nutteloos vanwege incompatibiliteit met het mondiale ecosysteem.

"China heeft zijn 'vetomacht' en 'agenda-stellende macht' in mondiale technologiegovernance versterkt," schreef Kennedy, "maar het heeft nog niet het vermogen om eenzijdig de spelregels te bepalen."

De subtekst van deze verklaring is:

China kan voorkomen dat sommige dingen gebeuren.

Maar we kunnen dingen niet laten gebeuren zoals we willen.

4. Het failliet van de theorie van complete ontkoppeling

Met het oog op 2026 zul je een interessant fenomeen opmerken:

Internationale topdenktanks en beleidsmakers zijn opgesplitst in verschillende duidelijke kampen, en de wind van verandering ondergaat diepgaande verschuivingen.

1. De Angst en Terugslag van Haviken/Beperkters

Vertegenwoordigd door sommige congresleden en vroege ITIF (Information Technology and Innovation Foundation) rapporten, beschouwen ze de VS-China technologierelatie als een nulsomspel, en hun logica is eenvoudig:

Als China sterk wordt, worden de Verenigde Staten zwak, dus het moet worden ingeperkt.

Een groeiend aantal retrospectieve rapporten van organisaties zoals RAND Corporation en Carnegie Endowment for Peace wijzen er echter op dat te brede exportcontroles en de proliferatie van "kleine binnenplaatsen en hoge muren" het tegenovergestelde effect hebben gehad.

De verstoring van de voorziening beschadigde niet alleen de inkomsten van Amerikaanse bedrijven (die gebruikt hadden kunnen worden voor volgende generatie R&D), maar fataler nog, het vernietigde de hoop van Chinese bedrijven, waardoor China gedwongen werd zijn binnenlandse alternatieve toeleveringsketen met verbijsterende snelheid op te bouwen (de terugkeer van de Huawei Mate-serie is daar het bewijs van).

2. Het Ontwaken van Pragmatici: Onderlinge Afhankelijkheid in Beheer

Dit is de kernboodschap van het CSIS-rapport en een nieuwe consensus onder mainstream denktanks zoals de Brookings Institution: een "volledige ontkoppeling" zou extreem kostbaar en onpraktisch zijn.

Wat zou er gebeuren als de mondiale toeleveringsketen met geweld werd verstoord?

Ernstige inflatie in het Westen—omdat goedkope Chinese producten onbeschikbaar zijn;

De mondiale groene energietransitie vertraagt omdat China 80% van 's werelds zonnepanelen en 60% van zijn windenergie-uitrusting produceert.

Bovendien heeft het Westen zijn venster verloren om China's technologische evolutie te begrijpen—wanneer je stopt met zaken doen met je concurrenten, weet je niet langer hoe ver ze zijn gevorderd.

3. De Derde Stem van het Mondiale Zuiden

Het Atlantic Council-rapport wijst er scherpzinnig op dat, in de ogen van veel ontwikkelingslanden in Azië, Afrika en Latijns-Amerika, China's 5G-netwerken, betaalbare elektrische voertuigen en AI-infrastructuur "betaalbare ontwikkelingsmogelijkheden" vertegenwoordigen in plaats van "nationale veiligheidsbedreigingen."

Als het Westen alleen maar "veiligheidsangst" verkoopt zonder competitief geprijsde alternatieven aan te bieden, zal zijn narratief van het Mondiale Zuiden volledig instorten.

5. De oplossing voor het doorbreken van de impasse: nauwkeurige targeting

Als "volledige ontkoppeling" vergif is en "onvoorwaardelijke omhelzing" een fantasie, waar ligt dan de uitweg?

CSIS biedt, vanuit Amerikaans perspectief, het volgende antwoord:

"Calibrated Coupling".

Binnenlands: Versterk het lokale innovatie-ecosysteem (vanuit economisch perspectief).

De werkelijke kracht van de Verenigde Staten ligt niet in hoeveel Chinese bedrijven het kan onderdrukken, maar in zijn ongeëvenaarde "bakenfeffect"—zijn vermogen om 's werelds slimste geesten aan te trekken, zijn diepe durfkapitaalnetwerk en zijn sterke fundamentele wetenschappelijk onderzoek.

Ze geloven dat Amerikaanse overheidssubsidies nauwkeurig gericht moeten zijn op slechts enkele strategische knooppunten zoals halfgeleiders, in plaats van wijdverbreid handelsprotectionisme te initiëren.

Extern: Stel "chirurgische" vangrails in (realistisch perspectief).

In plaats van een algemeen verbod, zouden strikte beperkingen alleen moeten worden opgelegd aan cruciale bottleneck-technologieën (Chokepoints) met directe militaire toepassingen, terwijl normale commerciële en academische uitwisselingen moeten worden hersteld en behouden op gebieden zoals consumentenelektronica, volwassen processchips en fundamentele open-source AI-modellen.

Op het gebied van normen zouden westerse regeringen zich niet moeten terugtreken uit internationale standaardenorganisaties uit angst voor China's invloed. In plaats daarvan zouden ze actiever moeten deelnemen en regels vormgeven die bevorderlijk zijn voor een open systeem door middel van allianties en consensus.

In transnationale samenwerking, zoals bij klimaatverandering, AI-veiligheidethiek en mondiale volksgezondheid (medische klinische praktijk), kan diepe onderlinge afhankelijkheid en samenwerking niet alleen enorme economische voordelen opleveren, maar ook dienen als een cruciale "schokdemper" om te voorkomen dat grootmachtconcurrentie afglijdt naar een hete oorlog.

6. Laat technologie terugkeren naar menselijk welzijn

Dit CSIS-rapport, samen met de stroom van verklaringen van grote denktanks in 2026, zendt een uiterst duidelijk signaal uit:

China's hightech-gedreven strategie is veelzijdig.

Het heeft momentum verkregen om het mondiale industriële landschap te hervormen op bepaalde gebieden—elektrische voertuigen, batterijen, 5G en biomedicine; het staat echter nog steeds voor langetermijn, structurele uitdagingen in het fundamentele en onderliggende ecosysteem—geavanceerde halfgeleiders, vliegtuigmotoren en vooruitstrevend fundamenteel onderzoek.

Het toekomstige mondiale technologische landschap zal een uiterst complex samenspel van concurrentie en samenwerking zijn.

Wie kan wereldwijd talent aantrekken met de meest open geest?

Wie kan technologie op de meest inclusieve manier toegankelijk maken voor ontwikkelingslanden?

Wie kan terughoudendheid en rationaliteit behouden in concurrentie, en pragmatisme en openheid handhaven?

Wie het doet, zal echt het volgende decennium winnen.