De traditionele weefstad van La Union trekt shoppers en jonge ambachtslieden aan

LA UNION, Filipijnen – Phil Marie Nogueras-Lucina, algemeen directeur van Nogueras Weaving, kwam vorig jaar op het idee om hun beroemde Bangar-weefsels te verwerken in ukay-ukay (tweedehands) jassen.

Ze doorzocht Facebook Marketplace naar spijkerjassen en shirts met lange mouwen en kocht deze. Vervolgens vroeg ze haar naaisters om hun inabel (het Ilocano-woord voor afgewerkt handgeweven textiel) in de kleding te verwerken. Sommige kledingstukken waren al versleten, dus Lucina verwerkte de weefsels in denim.

Bij de lancering van haar nieuwe lijn spijkerjassen met inabel-accenten op La Union's Fairest in Shangri-La Plaza in Mandaluyong afgelopen november, was ze verbaasd dat ze een hit waren.

Op haar eerste dag werden 10 jassen verkocht. Na de beurs verkocht ze er bijna 50.

Deze nieuwe lijn inabel is nu een vaste waarde bij Nogueras Weaving in Bangar. En dit is een van de innovaties die de stad Bangar heeft geïntroduceerd om hun handgeweven textiel te promoten in de groeiende inabel-markt.

Op 8 december onthulde de gemeente de Fase 2 Gedeelde Servicefaciliteit, een uitbreiding bedoeld om de productie van Abel Bangar te versterken en een industrie te stabiliseren die wordt geconfronteerd met de dubbele druk van vergrijzende ambachtslieden en een veranderende markt.

De faciliteit, gefinancierd door een subsidie van P511.000 van het Ministerie van Handel en Industrie in het kader van het Gedeelde Servicefaciliteitenprogramma en een bijdrage van P2 miljoen van de lokale overheid, biedt gemeenschappelijke werkruimtes en verbeterde apparatuur. Volgens gemeentelijke schattingen zal het naar verwachting rechtstreeks voordeel opleveren voor negen micro-, kleine en middelgrote ondernemingen en meer dan 600 actieve wevers.

Binnen zijn de verbeteringen praktisch in plaats van opzichtig: beter georganiseerde productiegebieden, efficiëntere machines en ruimte om te experimenteren. Samen, zeggen functionarissen, zullen deze veranderingen wevers in staat stellen uit te breiden voorbij de dekens en kussenslopen die lang geassocieerd werden met inabel naar producten met een hogere waarde zoals sjaals, tassen, tasjes, leis en geborduurde souvenirstukken gericht op toeristen en buitenlandse kopers.

Door meer gecoördineerde productie hoopt de stad de output te verhogen, de kwaliteit te verbeteren en het bereik van Abel Bangar uit te breiden naar zowel binnenlandse als internationale markten.

De lancering markeerde ook de formele registratie van "Abel Bangar" als collectief merk bij het Intellectual Property Office van de Filipijnen, een stap bedoeld om de authenticiteit van het textiel te beschermen en te beschermen tegen namaak. Voor een ambacht dat diep verbonden is met plaats, heeft de juridische erkenning symbolisch gewicht.

Toch kan infrastructuur alleen de toekomst van een industrie waarvan de beoefenaars ouder worden niet veiligstellen.

"Er zijn ongeveer 600 wevers in de stad, en 20% tot 30% is ouder," zei Rodrigo Sarmiento Jr., Bangar's ambtenaar voor openbare arbeidsbemiddeling. "Het aanmoedigen van jongeren blijft een uitdaging."

In Bangar is weven zowel levensonderhoud als erfenis, doorgegeven door families en beoefend op het traditionele houten weefgetouw dat plaatselijk bekend staat als de tillar.

In 2024 werkte de provinciale regering, via haar toerismebureau, samen met de Abel Academy: School of Living Traditions bij Nogueras Weaving om een driedaags trainingsprogramma voor aspirant-wevers uit te voeren.

Deelnemers werden ondergedompeld in de basis, zoals het bedienen van de tillar, het leren van fundamentele patronen en het begrijpen van de culturele geschiedenis die in elke draad is verankerd.

De inspanning leidde ook tot de oprichting van de Young Loomweavers Association of Bangar, of YLAB, een groep die gericht is op het beschermen en promoten van het ambacht.

Phil Marie, de voorzitter van de vereniging, zei dat jongere wevers zowel schoonheid als mogelijkheden in de traditie zien.

"Het is echt mooi, en de volgende generatie zou dit moeten kunnen ervaren," zei ze, sprekend in het Filipijns. "We moeten het behouden omdat we willen dat het doorgaat."

Lucina en haar medeleden zijn begonnen na te denken over meer dan gebruikelijke producten. In plaats van zich uitsluitend te concentreren op dekens en kussenslopen, verkennen ze hoeden, haarbanden en jurken – stukken die zich aanpassen aan huidige modetrends terwijl ze traditionele patronen behouden.

Bangar's inabel-textiel, bekend om hun ademend vermogen en duurzaamheid, zijn goed geschikt voor het wisselende weer van het land, voegde ze eraan toe.

Toch is het institutionaliseren van die interesse moeilijk gebleken. De Abel Academy-training werd in 2025 niet voortgezet vanwege lage inschrijvingen. Sarmiento zei dat de lokale overheid had gehoopt weven te integreren in het curriculum van de hogere middelbare school, mogelijk onder speciale kunstprogramma's, maar de technische vereisten blijven onduidelijk.

Toch gaat de ondersteuning door op kleinere, gestage manieren: jaarlijkse hulp, marketingondersteuning en productontwikkelingstraining uitgevoerd met nationale instanties. 

Victoria Ordoño, waarnemend provinciaal directeur van het Ministerie van Handel en Industrie, zei dat haar kantoor zou blijven samenwerken met de lokale overheid en partners om vaardigheidstraining uit te breiden, productinnovatie aan te moedigen en markttoegang te verbreden.

Ze gaf ook een vriendelijke uitdaging aan de volgende generatie. "De toekomst van Abel Bangar hangt af van nieuwe ambachtslieden die bereid zijn te leren en de traditie voort te zetten," zei ze. – Rappler.com