De verborgen kosten van werkloos kapitaal

Institutionele Bitcoin (BTC) houders begonnen 2025 met Bitcoin handelskoersen rond de $94.000. In oktober zagen ze het stijgen naar een all-time high van $126.200, een beweging die de macrothese voor digitale schaarste en institutionele adoptie valideerde. Bedrijfstresuries die vasthielden ondanks de volatiliteit, miners die weerstand boden aan verkopen, en fondsen die toegewezen bleven, vingen die waardering allemaal op papier op.

Toen gaven ze het allemaal terug. Bitcoin handelt momenteel rond de $85.000, onder het startpunt van het jaar. Instellingen die de golf op en neer reden, zitten nu met year-to-date rendementen onder nul. Maar terwijl de prijs nergens heen ging, bleven de kosten zich opstapelen. Gekwalificeerde bewaarkosten liepen tussen 10 en 50 basispunten het hele jaar. Yield-mogelijkheden bleven onaangeboord. De heen-en-terugreis kostte echt geld.

Op de schaal van de grootste bedrijfshouders (600.000+ BTC) is de opportuniteitskosten van het inactief laten van dat kapitaal enorm. Over de ~2 miljoen institutionele BTC van de industrie (gehouden door bedrijfstresuries, particuliere bedrijven en overheden), varieerden de totale bewaarkosten vaak van meer dan $100 miljoen tot bijna $1 miljard. Voor posities die het jaar vlak eindigden, vertegenwoordigen die kosten een zuiver verlies. Had deze posities Bitcoin-native yield-infrastructuur gebruikt, hadden ze bewaarkosten kunnen compenseren en positieve rendementen kunnen genereren.

De vraag waarmee treasuries nu worden geconfronteerd is niet of Bitcoin werkt als waardeopslag. De vraag is of vlakke prestaties minus bewaarkosten een acceptabel resultaat vertegenwoordigen wanneer er infrastructuur bestaat om de vergelijking te veranderen.

Wat bewaring werkelijk kost

Gekwalificeerde bewaarvereisten voor institutionele Bitcoin-houders verplichten kosten van 10-50 basispunten per jaar. Dit zijn zelden onderhandelbare kosten voor gereguleerde entiteiten. Auditors en toezichthouders eisen gekwalificeerde bewaring voor elke instelling die Bitcoin op haar balans houdt.

Voor een standaard $100 miljoen positie vertaalt dit zich naar $100.000-$500.000 per jaar aan onderhoudskosten. Over de bredere markt van BTC in institutionele handen is de afvloeiing van kapitaal aanzienlijk. 

Wanneer die winsten verdampen en posities terugkeren naar break-even, vertegenwoordigen de kosten de volledige prestatieverslechtering van het jaar. De wiskunde produceert een negatief rendement voordat enige operationele of strategische waarde wordt meegerekend.

Ondertussen is Bitcoin-native yield-infrastructuur die deze kosten zou kunnen compenseren of elimineren terwijl het extra rendementen genereert, grotendeels onaangeboord gebleven door institutionele houders, ondanks het bereiken van volwassenheid in de afgelopen 12 maanden.

Bitcoin-native yield-infrastructuur bereikte volwassenheid in 2025

Bitcoin-native DeFi, algemeen BTCFi genoemd, verwijst naar yield-infrastructuur die direct op Bitcoin of Bitcoin-beveiligde sidechains is gebouwd in plaats van via wrapped tokens of gecentraliseerde leenplatforms. In de loop van 2025 bereikte deze infrastructuur institutionele levensvatbaarheid.

BTCFi vertegenwoordigt nu ongeveer $8,6 miljard aan totale vergrendelde waarde, volgens gegevens van december 2025. Grote institutionele bewaarproviders hebben geïntegreerd met Bitcoin Layer 2-infrastructuur. GAAP en IFRS-boekhoudkundige behandeling voor Bitcoin-gedenomineerde posities is vastgesteld door meerdere auditcycli. Toonaangevende protocollen hebben meerdere jaren geopereerd met beveiligingsmodellen verankerd aan Bitcoin's proof-of-work.

Deze systemen genereren yield zonder Bitcoin in ERC-20 tokens te wrappen, onderliggende posities te verkopen of het gecentraliseerde bewaarrisico te introduceren dat bedrijven zoals Genesis en BlockFi in 2022 ontmantelde. De beschikbare strategieën dekken verschillende risicoprofielen. Conservatieve benaderingen omvatten uitlenen en stablecoin-onderpand in het 2-5% APY-bereik. Gematigde strategieën met gestructureerde vaults en liquiditeitsvoorziening genereren 5-7% APY.

Alle behouden identieke Bitcoin-exposure. Wat verandert is of het actief inkomsten genereert of inactief blijft terwijl het kosten maakt.

De kosten van de heen-en-terugreis van 2025

Beschouw een institutionele Bitcoin-positie die in 2025 begon op $94 miljoen (1.000 BTC tegen $94.000). Onder het traditionele bewaarmodel tegen 30 basispunten per jaar, betaalde de positie $282.000 aan bewaarkosten gedurende het jaar terwijl het 0% yield genereerde.

Toen Bitcoin $126.000 bereikte in oktober, was de positie $126 miljoen waard, een aanzienlijke niet-gerealiseerde winst. Toen Bitcoin medio november terugviel naar $93.000, was die positie $93 miljoen waard. Dat is een $1 miljoen gerealiseerd verlies vanaf het startpunt, plus $282.000 aan bewaarkosten. Totale impact: negatief $1,282 miljoen.

Onder een Bitcoin-native yield-model had dezelfde instelling bewaarkosten kunnen elimineren via geïntegreerde infrastructuur terwijl het 6% APY genereerde via conservatieve gestructureerde leenstrategieën. Dat zou ongeveer 60 BTC aan yield hebben opgeleverd. Zelfs tegen de lagere prijs van $93.000 zou de totale positie gewaardeerd worden op $98,5 miljoen.

Het verschil tussen deze twee benaderingen voor een enkele startpositie van $94 miljoen is ongeveer $5,5 miljoen. Op de grootste bedrijfstreasury-schalen is het potentiële verschil honderden miljoenen voor het jaar. Over de institutionele markt wordt het gat tussen wat gebeurde en wat mogelijk was gemeten in de miljarden.

Waarom miners als eerste bewegen

Bitcoin-miners worden geconfronteerd met de meest acute versie van dit probleem. Ze hebben werkkapitaal nodig voor operaties, maar BTC verkopen om het te verkrijgen betekent afstand doen van toekomstige waardevermeerdering. De traditionele alternatieven zijn beperkt geweest tot verkopen ten koste van opwaarts potentieel of inactieve reserves aanhouden terwijl kapitaal wordt geleend tegen premietarieven.

Post-halving-economie heeft de beslissing urgent gemaakt. Toen mijnbeloningen halveerden in april 2024, werden operationele marges samengedrukt. Miners die Bitcoin van $94k naar $126k en terug reden zonder enige yield te genereren op hun treasuryposities, staan nu voor de 2026-begrotingscyclus, na een heel jaar bewaarkosten te hebben betaald zonder dat er iets te zien is.

Wat 2025 werkelijk aantoonde

Institutionele Bitcoin-strategieën presteerden zoals ontworpen tot oktober. Bitcoin apprecieerde 34% vanaf januariniveaus, en houders vingen die beweging op. De infrastructuur werkte. Gekwalificeerde bewaring schaalde, ETF's absorbeerden tientallen miljarden aan instroom, en bedrijfstresuries bleven posities toevoegen.

Maar 2025 toonde ook aan wat er gebeurt wanneer volatiliteit beide kanten op snijdt. Posities die het jaar vlak of negatief eindigden, maakten nog steeds gegarandeerde kosten. Prestaties werden niet gemeten tegen de oktoberpiek maar tegen de volledig-jaar-realiteit.

De infrastructuur om prijsexposure te combineren met yield-generatie terwijl bewaarkosten worden geëlimineerd bestaat nu. Het heeft geopereerd door meerdere marktcycli met miljarden aan totale vergrendelde waarde. GAAP en IFRS-compliancekaders zijn vastgesteld door herhaalde auditcycli. Bitcoin-native infrastructuur heeft meerdere bearmarkten overleefd en de structurele mislukkingen vermeden die gecentraliseerde kredietverstrekkers teisterden.

Terwijl instellingen de prestaties van 2025 beoordelen en 2026-treasurystrategieën plannen, is de vraag of vlak-tot-negatieve rendementen minus bewaarkosten een acceptabel resultaat vertegenwoordigen wanneer alternatieven identieke Bitcoin-exposure behouden terwijl ze inkomsten genereren. Overtuiging dreef Bitcoin-adoptie. Strategisch management kan die posities harder laten werken.

Bitcoin leverde volatiliteit in 2025. Met yield-infrastructuur nu operationeel en geïntegreerd met gekwalificeerde bewaarproviders, biedt 2026 instellingen de kans om rendementen vast te leggen of Bitcoin nu omhoog, omlaag of zijwaarts beweegt.