«منطقهای یعنی ملی»: نویسندگان در جشنواره ادبی دوماگته برای ادبیات زبان محلی تلاش میکنند
دوماگته، فیلیپین – نویسنده باسابقه و جایزهبَرنده مرلی آلونان و دیگر چهرههای ادبی در سومین دوره جشنواره ادبی دوماگته از ۲۸ فروردین تا ۳۰ فروردین ۱۴۰۵ برای حمایت بیشتر از نوشتار منطقهای تلاش کردند.
در یکی از بحثهای پانل، آلونان این تصور دیرینه را که آثار تولیدشده خارج از مانیل صرفاً «منطقهای» هستند به چالش کشید و این برچسب را «تقلیلگرایانه» خواند.
«منطقهای همان ملی است. نوشتار سبوئانو نوشتار منطقهای نیست. نوشتار ملی است، زیرا سبوئانو خود یک فرهنگ مستقل و بخشی از فرهنگ فیلیپینی است،» او گفت.
آلونان که از دهه ۱۳۶۰ خورشیدی شعر مینوشت، به یاد آورد که چقدر سخت بود برای نویسندگان استانی از ویزایاس و ماینداناو که وارد صحنه نشر شوند، که در آن زمان عمدتاً در مانیل متمرکز بود.
«در زمان ما بسیار دشوار بود، زیرا باید توجه ویراستارانی را جلب میکردی که دسترسی به آنها دشوار بود، بهخصوص برای ما که taga-probinsiya (اهل استان) بودیم. وقتی منتشر میشدی، murag nisaka ka sa langit (انگار به آسمان صعود کرده بودی)،» آلونان در ترکیبی از بیسایا و انگلیسی توضیح داد.
این شاعر ۸۲ ساله با مجموعههای آثار ادبی خود شناخته میشود که شش جایزه پالانکا برای شعر به انگلیسی و یک جایزه برای داستان کوتاه سبوئانو «پاماتو» در سال ۱۳۸۶ به او داده است.
برخی از آثار جایزهبَرنده او شامل Running with Ghosts and Other Poems، Tinalunay: Hinugpong nga Panurat nga Winaray، Susumaton: Oral Narratives of Leyte و Sa Atong Dila: Introduction to Visayan Literature میشود.
نوشتن محلی
یافتههای ادبی. مهمانان در افتتاح جشنواره زین و بازار یکروزه در ۲۸ فروردین ۱۴۰۵ از غرفه کتابفروشی بازدید میکنند. عکس از Kean Bagaipo/Rappler
آلونان از نویسندگان جوان خواست که آثارشان را در بسترهای زبانی و فرهنگی خودشان ریشه بزنند تا به تولید و ترویج ادبیات به زبانهای محلی ادامه دهند.
«باید شعر خودت را در خاک خودت تولید کنی. بیایید برای نوشتن به زبان خودمان تلاش کنیم و کودکان و جوانان را تشویق کنیم که ادبیات تولیدشده به زبان خودمان را بخوانند،» او گفت.
ریکا بولیپاتا-سانتوس، مدیر انتشارات دانشگاه آتنئو دو مانیلا، نیز بر لزوم تقویت اکوسیستم ادبی محلی مانند دوماگته تأکید کرد.
«مطالعه اکوسیستم نوشتن در دوماگته مهم است تا خواندن، نوشتن، انتشار، کسب درآمد، شکوفایی و کل اکوسیستم به درستی کار کند،» سانتوس گفت.
پانلی از متخصصان رسانه و دانشگاه از بخشهای مختلف نگروس اورینتال و سیکیهور نیز دیدگاههایشان درباره ادبیات منطقه را به اشتراک گذاشتند.
طبق گفته رولین میگیول اوبینا، مسئول اداری شهر بائیس، ایجاد منطقه جزیره نگروس (NIR) به اتصال جوامع ادبی داخل نگروس اورینتال و نگروس اکسیدنتال کمک خواهد کرد.
«این NIR تازهتأسیس به ما کمک خواهد کرد تا از طریق یک سیستم پیچیده حرکت کنیم و یکدیگر را از دریچه ادبی ببینیم، و نه به عنوان رقیب بلکه به عنوان متحد و همکار،» اوبینا گفت.
این جشنواره ادبی سهروزه شامل قرائت کتاب، کارگاهها، اجراهای هنری و موسیقی، و بازاری با کتابفروشیهای مستقل، سازندگان زین و دیگر آثار خلاقانه بود.
در پیامی حمایتی، Ma. Divine Reyes Caraecle، رئیس ارتباطات و ترویج هیئت ملی توسعه کتاب (NBDB)، گفت این رویداد سالانه دسترسی به کتاب را تقویت و گسترش داده و کتابخوانی در منطقه را افزایش خواهد داد.
دوما لیتفست در سال ۱۴۰۳ با تعهد گیلد نویسندگان بوگلاس، کتابهای لیبراریا و مرکز نویسندگی خلاق ادیلبرتو و ادیث تیمپو دانشگاه سیلیمان در همکاری با وزارت تجارت و صنعت، NBDB، دولت محلی و دفتر گردشگری شهر آغاز به کار کرد.
تاریخسازی
تاریخی. دبیرکل UNACOM ایوان هناریس در ۲۸ فروردین ۱۴۰۵ در مراسم رسمی در زمین پرزیدنسیا لوح یونسکو را به شهردار دوماگته مانوئل چیکیتینگ ساگاربارریا تقدیم میکند. عکس از Kean Bagaipo/Rappler
سومین دوره این جشنواره با عنوان «شدن» همچنین نشانگر اعلام تاریخی دوماگته به عنوان شهر خلاق ادبیات یونسکو پس از پیروزی در مناقصه ۱۴۰۴ بود. (بخوانید: سفری شخصی به شهر ادبیات)
دبیرکل کمیسیون ملی یونسکو فیلیپین ایوان هناریس لوح یادبود را به شهردار مانوئل «چیکیتینگ» ساگاربارریا و استاندار نگروس اورینتال مانوئل «چاکو» ساگاربارریا تحویل داد.
هناریس گفت این افتخار از بسیاری داستانهای «گفتهشده و ناگفته» دههها پیش برخاسته است و به کارگاه ملی نویسندگی دانشگاه سیلیمان اشاره کرد که به طور گسترده به عنوان اولین و قدیمیترین کارگاه نویسندگی خلاق در آسیا شناخته میشود.
در همین حال، ایان روزالس کاسوکوت، کارگردان دوما لیتفست ۲۰۲۶ و یکی از نویسندگان اصلی پیشنهاد، گفت که درخواست از دیماه ۱۴۰۳ توسط دستهای بسیاری از گروههای فنی، خلاقان، دانشآموزان، معلمان و صاحبان کتابفروشی نوشته شد.
«آنچه این دستاورد را فوقالعاده میکند این است که چقدر صمیمی به نظر میرسد. این یک افتخار دوردست نیست که از بالا اعطا شده باشد. داستانی است که با یک «فنجان قهوه» ساده در آدورنو آغاز شد. از آنجا، یک شهر جرئت کرد روی کاغذ رویا ببیند، و آن رویا به واقعیت تبدیل شد،» کاسوکوت گفت.
پایتخت نگروس اورینتال دومین شهر در جنوب شرقی آسیا است که پس از جاکارتا، اندونزی، چنین تقدیری را از یونسکو دریافت میکند. – Rappler.com
Kean Bagaipo یک Rappler Mover و روزنامهنگار دانشجویی مستقر در شهر دوماگته است.
محتوای پیشنهادی
ارزیابی جهش غیرمنتظره ارز دیجیتال بیت کوین: محرکهای پشت این رالی
هشدار به کاربران آیفون: کسپرسکی ۲۶ اپلیکیشن جعلی کیف پول ارز دیجیتال را شناسایی کرد که میتوانند موجودی شما را خالی کنند
